Een vruchtbare zoektocht naar eigen wortels

Donor Unknown

(Jerry Rothwell, 2010, 76 min.)

Het is de droom van elke documentairemaker, je vindt een interessant onderwerp en tijdens de research komen er zulke kleurrijke figuren op je pad die de film uiteindelijk naar een hoger niveau tillen. Dit overkwam ook Jerry Rothwell toen hij een film wilde maken over het fenomeen van zaaddonatie. Hoewel de zoektocht van kinderen naar hun biologische vader en hun eigen identiteit over het algemeen een vrij serieus onderwerp betreft, bewijst de man achter “Donor 150” dat de kant van de gever eveneens fascinerend kan zijn. 

In Donor Unkown staat het verhaal van JoEllen Marsh centraal, een jonge twintiger die op zoek gaat naar de man achter “Donor 150”. Zij is een van de vele kinderen die in de jaren tachtig met behulp van zaaddonoren zijn verwekt. Deze generatie is inmiddels oud genoeg om op zoek te gaan naar hun biologische vaders. Tijdens JoEllens speurtocht stuitte zij op het internet op een geopenbaarde database en ontdekte ze dat zij een aantal halfzussen en een halfbroer had die over heel de Verenigde Staten waren verspreid. De echte vader van JoEllen, Jeffrey Harrison, leest over haar speurtocht op de voorpagina van The New York Times en schrikt zich wezenloos. Jeffrey woont samen met zijn ‘kinderen’ (vier honden en een duif met een gebroken vleugel) in een aftandse camper op een parkeerplaats in Venice Beach. Hij werd ooit donor uit financiële noodzaak om als danser (lees chippendale) te kunnen overleven en zijn donorprofiel sloeg bij vele gezinnen aan. Jeffreys zaad werd via postpakketjes over heel Amerika verstuurd en het exacte aantal kinderen dat van hem afstamt, blijft vooralsnog onbekend. In de documentaire ontmoeten JoEllen en enkele van haar bloedverwanten Jeffrey en volgen wij hoe de relatie tussen hen ontstaat.

Donor Unknown is door de eigenaardige personen en de vernuftige montage een vrolijke en humoristische film over het fenomeen van zaaddonatie. Hoewel dit een belangrijke ethische dimensie met zich meedraagt, wordt dit in de documentaire minder belicht dan de menselijke dimensie. Het is een mooie en innemende feelgood documentaire met een prachtig verhaal en waarin een hoop te lachen valt.

Over yourisepp

Filmrecensies, filmtheorie en meer...
Dit bericht werd geplaatst in Filmrecensies en getagged met , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s