Bitterzoet portret van de bovenklasse

The Good Life

(Eva Mulvad, 2010, 84 min.)

Maandag 7 maart om 23:50 op Ketnet/Canvas.

Nu het gezinshoofd is overleden en het familiefortuin door een aandelenval als sneeuw voor de zon is verdwenen, moeten moeder Mette (83) en dochter Anne-Mette (56) op hun eigen benen zien te staan. Moeder is realistisch en kijkt vooruit, maar dochter heeft meer moeite om het verleden los te laten. The Good Life is een bitterzoete en komische documentaire over familierelaties, verantwoordelijkheid en de vergankelijkheid der dingen.

Op hun oude familiefilmpjes is te zien hoe de Deense familie Beckmann het goede leven leidde. Zij bezaten een enorm landgoed met een kast van een huis en een enorm zwembad, had een aantal bediendes in dienst en het geld leek niet op te kunnen. Als oogappeltje van haar vader leefde de jonge Anne-Mette als een prinsesje: nooit zou zij de handen uit de mouwen moeten steken, althans zo leek het. Nu het leven van de Beckmanns in onrustiger vaarwater is gekomen door hoge schulden, blijkt Anne-Mette als vijftiger niet opgewassen tegen de problemen van het leven. In Portugal wonen zij samen in een klein appartement van moeders sobere pensioen en nemen de onderlinge spanningen toe. Beiden hebben een andere manier om met de gebeurtenissen om te gaan: moeder neemt het leven zoals het is, Anne-Mette kan het verleden maar moeilijk loslaten en leeft in een droomwereld vol herinneringen van vervlogen tijden.

Mulvad volgde de familie drie jaar lang en trachtte met haar film een soort Kammerspiel te maken waarin er steeds meer vragen komen bovendrijven naarmate het verhaal zich ontvouwt. Wat maakt ons gelukkig, wat zijn de belangrijke dingen in het leven en in hoeverre is iemand verantwoordelijk voor zijn/haar eigen leven? Het is interessant om te zien hoe Anne-Mette in een bel van ontkenning is gaan leven en niet in staat lijkt zich te schikken naar de nieuwe situatie. “Een baan nemen is uitgesloten”, stelt zij. “Ik zou alles erven en mijn geen zorgen hoeven te maken.” Steeds probeert zij de situatie de schuld te geven en lukt het haar niet ermee in het reine te komen. Hoewel zij wordt aangespoord om een baan te vinden, ligt zij liever in een stoel aan de rand van een zwembad te mijmeren over de dagen van weleer. ’s Avonds zit zij veelal met een glaasje goedkope wijn naar de televisie of naar oude familiefilmpjes te kijken. “Wat was jij toen mooi!” roept Anne-Mette met bijna een brok in haar keel. Moeder zit naast haar en lacht bedaard: zij kan er de humor wel van inzien. Toch lijdt haar gezondheid zichtbaar onder de stressvolle nieuwe situatie en zij belandt uiteindelijk zelfs in het ziekenhuis. Pas op dat moment komt haar dochter een beetje tot bezinning.

The Good Life is een vermakelijke documentaire waar de lach en de traan erg dicht bij elkaar liggen. Het is een zwarte komedie waarin de karakters van moeder en dochter, hun onderlinge relatie en de wijze waarmee zij met de situatie omgaan, hilarische momenten opleveren. De film bevat tevens fragmenten van hun eigen filmmateriaal dat het gevoel van vergankelijkheid benadrukt. Dit alles levert een bijzondere vorm van humor op en zorgt er tevens voor dat je vragen gaat stellen bij de manier waarop je zelf de dingen in het dagelijks leven zo gewoon bent gaan vinden.

Over yourisepp

Filmrecensies, filmtheorie en meer...
Dit bericht werd geplaatst in Filmrecensies en getagged met , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s