Geanimeerd verzet tegen Iraanse misstanden

The Green Wave

(Ali Samadi Ahadi, 2010, 80 min.)

Een geweldloze en democratische beweging die opkomt voor de rechten van alle Iranezen, was het uitgangspunt van de zogenaamde ‘groene golf’, geleid door presidentskandidaat Moessavi. De hoop op een betere toekomst verdween toen president Ahmadinejad werd herkozen, tot ongeloof en woede van de ‘groenen’. De demonstraties die volgden liepen uit op een bikkelharde confrontatie met het conservatieve regime. Filmmaker Ali Samadi Ahadi maakte The Green Wave over de gebeurtenissen rondom deze verkiezingen. Door de mooie animaties en de tragische verhalen die worden verteld, is het een film die je niet snel zult vergeten.

In de laatste maanden hebben zich in het noorden van Afrika een aantal ingrijpende gebeurtenissen voorgedaan. In januari braken er in Algerije rellen uit, werd in Tunesië de president verdreven en in februari pakte na aanhoudende protesten ook de Egyptische president Mubarak  zijn biezen. Vanuit Libië, waar momenteel het volk de leider Kadhafi in het nauw probeert de drijven, slaat deze golf van opstanden ook over naar het oosten. In Oman, Jemen en Bahrein beginnen de spanningen inmiddels hoog op te lopen, maar het is Iran waar de protesten een herhaling lijken van wat er zich twee jaar geleden heeft afgespeeld.

Tegen alle verwachtingen in werd in 2009 de ultraconservatieve president Mahmoud Ahmadinejad met 64% van de stemmen herkozen. Aanhangers van hervormingsgezinde oppositieleider Mir-Hossein Mousavi waren van mening dat er fraude in het spel was en gingen massaal de straat op om te demonstreren. “Waar is mijn stem?”, werd er geroepen en via social media als Facebook en Twitter konden de ontwikkelingen ook door de internationale media op de voet worden gevolgd. Doordat de partijkleur van deze reformisten groen is, werd deze protestreeks ook wel ‘de groene golf’ genoemd. Helaas voor de demonstranten zou deze golf uiteindelijk breken op de klippen van Ahmadinedjads regime. De politie en de Basij (paramilitairen) wisten uiteindelijk de opstand de kop in te drukken, wat resulteerde tot tientallen doden en meer dan 4000 arrestaties.

De Iraans-Duitse filmmaker Ali Samadi Ahadi maakte The Green Wave over de gebeur-tenissen die aan deze verkiezingen vooraf gingen en de protesten die zouden volgen. Aan de hand van talloze blogs en tweets vertelt Ahadi het verhaal van de dromen en hoop van het Iraanse volk en de onderdrukking die deze uiteindelijk in duigen deed vallen. De film is een fraai amalgaam van interviews met journalisten en demonstranten, video’s die door de demonstranten zelf zijn gemaakt en animaties van blogs. Deze combinatie maakt The Green Wave tot een prachtige en creatief vormgegeven film, maar die door het onderwerp tegelijkertijd erg beklemmend aandoet en de kijker tot wanhoop kan stemmen. Het is een pamflettistische aanklacht die aan de ene kant in de traditie staat van sociaal geëngageerd filmmaken en aan de andere kant een geslaagd vormexperiment te noemen is.

Naast de schokkende beelden die op Youtube en in het nieuws verschenen, zoals de dood van de 26-jarige activiste Neda Agha-Soltan en van de agenten die op de demonstranten inreden, zijn het de animaties in deze documentaire die in het geheugen van de kijker  worden gegrift. Qua stijl doen deze denken aan die van Waltz With Bashir (Ari Folman, 2008). Evenals bij deze film kunnen de getekende sequenties in The Green Wave beschouwd worden als een verbeelding een traumatische gebeurtenis. Waar Folman in zijn autobiografische film tracht om in het reine te komen met zijn verleden, zo worden in deze documentaire de schrikbarende verhalen van een aantal demonstranten geïllustreerd. Te zien is hoe de gang van zaken bij de stembureaus voor onduidelijkheid zorgde, hoe er mogelijk gefraudeerd werd, de demonstraties die volgden en de gruwelen waaraan sommige arrestanten werden onderworpen. Vermissingen, martelingen en moorden deden zich veelvuldig voor en dit wordt ook in de animaties op weinig verhullende wijze getoond.

Dit alles maakt The Green Wave tot een zeer interessante en fraaie documentaire vol spanning die vanaf het begin tot het eind blijft beklijven. De diep gekoesterde hoop en de onderdrukking van de deelnemers aan deze ‘groene golf’, wordt goed voelbaar en mede door de animaties kun je je als kijker sterk betrokken gaan voelen. In ieder geval is de film in dit opzicht exemplarisch voor de zucht naar vrijheid die op dit moment in Noord-Afrika en het Midden-Oosten geuit wordt.

Over yourisepp

Filmrecensies, filmtheorie en meer...
Dit bericht werd geplaatst in Animatie, Filmrecensies en getagged met , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Geanimeerd verzet tegen Iraanse misstanden

  1. Titus Beertsen zegt:

    Goed stuk Youri, en indrukwekkende trailer. Weet je ergens een plek om ‘m te zien of te downloaden?
    Het deed me denken aan Persepolis (2007), een animatie over het leven van een Iraans meisje, ook met de revolutie van toen en de wanhoop als hoofdthema’s.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s